ตั้งอยู่ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน อีกหนึ่งวัดเก่าแก่ของลำพูน ชื่อเดิมว่า วัดพฤทธมหาสถาน ซึ่งพระเจ้าธรรมมิกราช กษัตริย์หริภุญชัย เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1606-1611 พระเจดีย์เป็นทรงมณฑป มีพระพุทธรูปยืนทั้งสี่ทิศ เครื่องบนประกอบด้วยเจดีย์ห้ายอด โดยมีเจดีย์ทรงระฆังและเจดีย์ทรงกลมขนาดเล็กเป็นประธาน คล้ายกับอานันทเจดีย์ที่เมืองพุกาม และพระเจดีย์วัดป่าสัก จังหวัดเชียงรายโบราณสถานที่สำคัญ คือ พระเจดีย์พระยืนเป็นศิลปกรรมพม่า คล้ายกับเจดีย์วัดสัพพัญญูในเมืองพุกามสร้างแบบยกพื้นลดหลั่นกัน เป็นชั้น ลานประทักษิณชั้นบน มีเจดีย์ขนาดเล็กประจำมุม แบบอย่างเช่นนี้มีก่อนศิลปะพุกามเรือนธาตุเป็นทรงสี่เหลี่ยมจระนำยื่นออกทั้ง ๔ ด้าน เหนือเรือนธาตุเป็นหลังคาลาดรองรับชุดฐานซ้อนต่อยอดทรงระฆัง บัลลังก์ปลี และปล้องไฉน นอกจากนี้ยังมีพระวิหารสร้าง เมื่อปี พุทธศักราช ๑๒๐๙สมัยพระนางเจ้าจามเทวีปฐมกษัตริย์แห่งนครหริภุญไชย ตัววิหารสร้างเป็น ๒ ตอนฐานล่างสูงประมาณ ๔ เมตรกว้างประมาณ ๑๒ เมตร ยาวประมาณ ๒๔ เมตร วิหารหลังนี้ เดิมมีมุขบันไดนาคขึ้นทางด้านเหนือ ๒ ทาง เฉพาะด้านหน้า ทิศตะวันออกมuห้องเล็กอยู่ด้านหน้า ๑ ห้อง ใช้เป็นที่สอนนักธรรมและธรรมศึกษา มีระเบียงเดินรอบตัววิหารด้านบนทั้ง ๔ มุมมีฉัตร ตั้งอยู่บนฐานทั้ง ๔ มุมสวยงามมากฉัตรทำด้วยไม้ลงรักปิดทองภายหลังเกิดการชำรุดขึ้นท่านเจ้าอาวาส คือ เจ้าคุณพระมงคลญาณมุนี จึงได้ปฏิสังขรณ์ใหม่ยังคงเหลือรูปแบบของพระวิหารเท่าที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบันนี้ ซึ่งได้บูรณะสังขรณ์ใหม่